O πόλεμος με το Ιράν

Στις 29 Νοεμβρίου 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Ψήφισμα 181(II), το οποίο ενέκρινε το σχέδιο διαμελισμού της Παλαιστίνης σε μια οικονομική ένωση δύο κρατών.

Στις 14 Μαΐου 1948 το Ισραήλ κήρυξε την ανεξαρτησία του. Εκείνη την εποχή ο ΟΗΕ είχε μόνο 51 μέλη. Οι περισσότεροι έγερναν προς τη Δύση. Έτσι δεν αποτελεί έκπληξη ότι η Διακήρυξη Μπάλφουρ επικυρώθηκε.

Οι Βρετανοί κατείχαν το «προστατευτικό» εντολοδόχο καθεστώς της Κοινωνίας των Εθνών (προδρόμου του ΟΗΕ) στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιστίνης, από το 1920 έως το 1948 – όχι τυχαία μέχρι την ημέρα που το Ισραήλ δήλωσε την ανεξαρτησία του.

Ίσως αυτό το μικρό κομμάτι ιστορίας να είναι σχετικό με τη μαζική και φρικτή γενοκτονία του Ισραήλ στη Γάζα.

Στη δεκαετία του 1990 υποψιάζονταν ότι υπήρχαν τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στα ανοιχτά της Γάζας. Εκείνη την περίοδο εργαζόμουν κατά διαστήματα στην Παλαιστίνη, ιδιαίτερα στη Γάζα, και έχω κάποιες προσωπικές γνώσεις για τα γεγονότα τότε, όπως το ότι το Ισραήλ ακύρωσε τις Συμφωνίες του Όσλο του 1993 (Δήλωση Ι) και του 1995 (Δήλωση ΙΙ).

Σύμφωνα με αυτές τις ουσιαστικά «διμερείς» συμφωνίες δύο κρατών, κάθε κυρίαρχο έθνος, η Παλαιστίνη και το Ισραήλ, θα ήταν ιδιοκτήτης των φυσικών πόρων στα εδάφη του, συμπεριλαμβανομένου του νερού και της ενέργειας (φυσικού αερίου).

Περίπου το 75% έως 80% όλου του νερού της περιοχής βρισκόταν πάνω ή κάτω από παλαιστινιακό έδαφος.

Το 1999 η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή παραχώρησε στην British Gas δικαίωμα εξερεύνησης για 25 χρόνια και το 2000 (επίσημη ημερομηνία) επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχουν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο κυβικά πόδια φυσικού αερίου – σήμερα το νούμερο αυτό έχει γίνει πολύ μεγαλύτερο και εκτιμάται ότι αξίζει πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια.

Δεν είναι προφανές ότι το σιωνιστικό Ισραήλ ήθελε να ιδιοποιηθεί αυτόν τον πλούτο φυσικού αερίου;

Η Χαμάς ιδρύθηκε το 1987 από το Ισραήλ μέσω των διαβόητων «τριών ματιών»: Mossad, CIA και MI6. Συχνά συνεργάζονται σε υποθέσεις παγκόσμιας κατασκοπείας.

Η αιφνιδιαστική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 σχεδιάστηκε τουλάχιστον τρία χρόνια νωρίτερα από το Ισραήλ σε συνεργασία με ηγέτες της Χαμάς που είχαν τοποθετηθεί από το Ισραήλ, ώστε να δοθεί στο Ισραήλ το πράσινο φως να επιτεθεί με πλήρη ισχύ στη Γάζα, με στόχο να εξαλείψει πλήρως τον πληθυσμό της και πράγματι να καταστήσει τη Γάζα – και κυρίως τον υπεράκτιο πλούτο φυσικού αερίου της – ιδιοκτησία του Ισραήλ.

Αυτό γίνεται με τη βοήθεια των ΗΠΑ, με τον Τραμπ στην πρώτη του θητεία και τώρα στη δεύτερη.
Αυτοί οι πλούτοι θα μοιραστούν φυσικά. Ο Τραμπ κάνει συμφωνίες αλλά δεν χαρίζει τίποτα. Χωρίς τις παραδόσεις όπλων και χρημάτων από τις ΗΠΑ, το Σιωνιστικό Ισραήλ δεν θα μπορούσε να διεξαγάγει αυτόν και άλλους πολέμους ταυτόχρονα.

Αλλά επειδή οι Σιωνιστές επίσης ελέγχουν την Ουάσιγκτον, η συνεργασία ήταν δεδομένη.

Τώρα εδώ και καιρό κυκλοφορούν εικόνες που απεικονίζουν με αηδιαστικό τρόπο την κατεστραμμένη μέχρι το τελευταίο τούβλο Γάζα ως νέο πολυτελές παραθαλάσσιο θέρετρο Gaza Beach Resort, με έναν επιβλητικό πύργο Trump.

Και μεγάλο μέρος του κόσμου εξακολουθεί απλώς να γνέφει.

Τι συμβαίνει με αυτή τη δυτική κοινωνία;

Αλλά ενδιαφέρον είναι ότι κανείς – ΚΑΝΕΝΑ κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης – δεν μιλά για το υπεράκτιο φυσικό αέριο της Γάζας αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Μπορείτε να δείτε τη σκοτεινή αίρεση που διοικεί αυτόν τον κόσμο και υποστηρίζεται από το μεγαλύτερο μέρος της Δύσης και ιδιαίτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την ποτέ εκλεγμένη Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Παρεμπιπτόντως, η κυρία φον ντερ Λάιεν έχει λάβει τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και χαμογελά ενώ σφίγγει το χέρι του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου.

Οι διεθνείς νόμοι έχουν πεταχτεί σαν σάπιο λάχανο.

Πίσω στο Ιράν.

Αυτός ο πόλεμος είχε σχεδιαστεί εδώ και χρόνια με διάφορα προσχήματα – πάντα από το Ισραήλ με την Ουάσιγκτον να ακολουθεί.

Αλλά ποτέ δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται.

Σύμφωνα με τους επιθεωρητές της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας του ΟΗΕ (UNAEC), το Ιράν διαθέτει περίπου 480 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου περίπου στο 60%, ενώ το 90% απαιτείται για ουράνιο κατάλληλο για όπλα.

Σύμφωνα με τη γνωστή συμφωνία JCPOA του 2015 (Joint Comprehensive Plan of Action), που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2016, το Ιράν περιοριζόταν να εμπλουτίζει ουράνιο έως 3,67% U-235.

Το Ιράν συμμορφωνόταν με αυτήν, γεγονός που επιβεβαιωνόταν δύο φορές τον χρόνο από τους επιθεωρητές της UNAEC στη Βιέννη.

Όταν ο Τραμπ αποχώρησε από τη συμφωνία τον Μάιο του 2018 και επανέφερε κυρώσεις στο Ιράν, το Ιράν θεώρησε ότι μπορεί επίσης να την παραβιάσει και άρχισε να αυξάνει τον εμπλουτισμό ουρανίου.

Το Ιράν πάντα έλεγε – και απέδειξε με γεγονότα – ότι δεν έχει πρόθεση να παράγει πυρηνικά όπλα αλλά να χρησιμοποιεί το εμπλουτισμένο ουράνιο για πολιτικούς σκοπούς, για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Αυτό παρά το γεγονός ότι το γειτονικό Ισραήλ διαθέτει τουλάχιστον 300 πυρηνικές κεφαλές – ίσως και περισσότερες.

Η κατοχή πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ είναι ανεπίσημη, δεν είναι καταγεγραμμένη πουθενά, δεν έχει ποτέ επιθεωρηθεί από την UNAEC, αλλά γίνεται ανεκτή από τις ΗΠΑ και κατ' επέκταση από τους υποτελείς των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο.

Αλλά επιτρέψτε μου να το επαναλάβω ώστε να γίνει κατανοητό: το Ισραήλ έχει πυρηνικά όπλα και επομένως αποτελεί κίνδυνο για τη Μέση Ανατολή, κυρίως για το Ιράν και σε κάποιο βαθμό για ολόκληρο τον κόσμο, αλλά το Ιράν δεν επιτρέπεται ούτε καν να έχει εμπλουτισμένο ουράνιο για πολιτικούς σκοπούς.

Σε τι κόσμο ζούμε;

Αλλά το παιχνίδι συνεχίζεται.

Ο Τραμπ και οι στρατηγοί του δεν θέλουν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράν – το Ιράν δεν είναι Ιράκ και είναι πιθανό να εξελιχθεί σε παρατεταμένο, ατελείωτο πόλεμο – ενδείξεις που βλέπουμε σήμερα.
Αν και αυτό είναι καλό για τη βιομηχανία πολέμου, μπορεί να μην είναι καλό για τον Τραμπ και τις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές.

Για τον Τραμπ αυτός είναι ένας καλός λόγος να μην πάει τώρα σε πόλεμο.

Τέλος πάντων, θυμηθείτε τον πόλεμο των 12 ημερών τον περασμένο Ιούνιο του 2025.
Παρά την – για μια φορά – λογική ιδέα της Ουάσιγκτον να μην πάει σε πόλεμο με το Ιράν, η πίεση του Νετανιάχου ήταν τόσο ισχυρή που ο Τραμπ ένιωσε «υποχρεωμένος».

Σε ποια σημεία πίεσης έχει πρόσβαση ο Νετανιάχου πάνω στον Τραμπ και στην κυβέρνηση των ΗΠΑ ίσως το καταλάβετε αργότερα.

Τον περασμένο Ιούνιο η κυβέρνηση Τραμπ προειδοποίησε μυστικά το Ιράν για επικείμενη επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του, ώστε το Ιράν να μεταφέρει τα 480 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ασφαλή σημεία.

Επομένως οι ακριβείς βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν ήταν μια φάρσα. Δεν κατέστρεψαν τίποτα σημαντικό.

Οι αντίποινες βομβαρδισμών του Ιράν ήταν επίσης απλώς ένα θέαμα, προκαλώντας μικρές ζημιές.
Ο τρέχων πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, με τα πρώτα ισραηλινά πυραυλικά πλήγματα στην Τεχεράνη και σε περίπου δώδεκα ακόμη μέρη, συμπεριλαμβανομένου ενός δημοτικού σχολείου κοριτσιών στο Μινάμπ, στην επαρχία Χορμοζγκάν του Ιράν, ακολούθησε λίγο αργότερα από βομβαρδισμούς των ΗΠΑ.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 ο Νετανιάχου προσκλήθηκε στο υψηλού προφίλ πάρτι Πρωτοχρονιάς του Τραμπ στο Mar-a-Lago.

Έφτασε ήδη από τις 29 Δεκεμβρίου για να συζητήσει για τη Γάζα και το Ιράν.

Κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων λέγεται ότι ο Νετανιάχου επέμεινε ξανά ότι το Ιράν πρέπει να δεχθεί επίθεση, όχι για τον πυρηνικό κίνδυνο αλλά επειδή οι βάσεις παραγωγής και αποθήκευσης υπερηχητικών πυραύλων του Ιράν πρέπει να καταστραφούν, καθώς το ισραηλινό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας δεν μπορεί να τους αναχαιτίσει αποτελεσματικά.

Ο Τραμπ φαινόταν και πάλι διστακτικός.
Είπε ότι δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή να επιτεθούν στο Ιράν.

Τότε ο Νετανιάχου υπενθύμισε στον φίλο και σύμμαχό του ότι το όνομα του Τραμπ εμφανίζεται τουλάχιστον 3.000 φορές στους φακέλους Epstein… μια απειλή, μετά την οποία ο Τραμπ υποχώρησε και συμφώνησε σε μια σύντομα επερχόμενη ημερομηνία για να πάνε σε πόλεμο μαζί με το Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Δεν υπάρχει απόδειξη γι' αυτό, αλλά τα περιστασιακά στοιχεία καθιστούν αυτό το σενάριο ιδιαίτερα πιθανό.

Στις 20 Φεβρουαρίου οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν σε έναν τρίτο γύρο πυρηνικών συνομιλιών που θα γινόταν στη Γενεύη.

Ο Τραμπ έδωσε στα μέρη τελεσίγραφο δέκα ημερών.
Με μεσολαβητές από το Ομάν, οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 25 Φεβρουαρίου.
Στις 26 Φεβρουαρίου δεν επιτεύχθηκαν συμπεράσματα και οι συνομιλίες υποτίθεται ότι θα συνεχίζονταν στις 2 Μαρτίου στη Βιέννη της Αυστρίας.

Δεν επιτεύχθηκαν συμπεράσματα επειδή η κυβέρνηση Τραμπ επέμενε να μην υπάρχει καθόλου εμπλουτισμός, ούτε καν το 3,67% της προηγούμενης συμφωνίας.

Για να είμαστε βέβαιοι, η επίθεση είχε ήδη σχεδιαστεί πριν καν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.
Αυτή είναι μια τυπική παραπλανητική τακτική της Ουάσιγκτον, να προσποιείται ότι όλα βρίσκονται στον σωστό δρόμο.

Έτσι στις 28 Φεβρουαρίου, με αμοιβαία συμφωνία, ο Νετανιάχου άρχισε να βομβαρδίζει την Τεχεράνη, ακολουθούμενος στενά από τον αμερικανικό στρατό.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο παράλογα.
Ανώτεροι αξιωματικοί και πολλοί στρατιώτες ήταν αντίθετοι σε αυτόν τον πόλεμο.
Επειδή υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ των Χριστιανών Ευαγγελιστών και των Σιωνιστών, έκαναν τον στρατό να πιστέψει ότι πολεμά έναν Ιερό Πόλεμο, όχι μόνο εναντίον του Ιράν αλλά εναντίον του Ισλάμ, για να γίνει η γη διαθέσιμη για τη δεύτερη έλευση του Χριστού.

Ο πόλεμος προχώρησε και βλέπουμε πόσο κακοσχεδιασμένος ήταν, καθώς το Ιράν κρατά τις θέσεις του και με πολλούς τρόπους το Ισραήλ και οι ΗΠΑ χάνουν.

Αλλά αυτό είναι επίσης μέρος του θεάτρου της παγκόσμιας σκηνής και οι άνθρωποι, ως μέρος του παιχνιδιού, πέφτουν στην παγίδα.

Οι πραγματικοί σχεδιαστές πίσω από αυτόν τον πόλεμο είναι – μαντέψτε ποιοι – η CITY OF LONDON, εκείνοι που διοικούν τη CITY OF LONDON, ένα τετραγωνικό μίλι-θύλακα στο κέντρο του Λονδίνου που κυριαρχείται από τεράστια χρηματοοικονομικά συμφέροντα, τράπεζες και ασφάλειες, όπως για παράδειγμα η αγορά ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων Lloyds.

Η CITY OF LONDON είναι ένας θύλακας όπως το Βατικανό μέσα στην πόλη της Ρώμης.
Ανεξάρτητη και περίπου εξίσου κακόβουλη.

Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι το Ιράν έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ.

Τα Στενά του Ορμούζ δεν έκλεισαν από το Ιράν αλλά ουσιαστικά από τη CITY OF LONDON, βασικά από την αγορά Lloyds που έχει το μονοπώλιο ασφαλιστών και αντασφαλιστών.

Η επίσημη ιστορία είναι ότι δεν μπορούν να αντέξουν τις ζημιές από τον κίνδυνο να βυθιστούν ή να βομβαρδιστούν τα πλοία από το Ιράν, τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, επειδή και τα ιρανικά πλοία καλύπτονται από την αγορά Lloyds.

Αυτό είναι αλήθεια.

Αλλά η πραγματική ιστορία είναι ότι σήμερα σχεδόν τα πάντα αποφασίζονται από τη CITY OF LONDON.

Και ξέρετε ποιοι ελέγχουν τη CITY OF LONDON: οι ίδιοι άνθρωποι που δημιούργησαν τον νόμο της Federal Reserve, το σχήμα Ponzi του δολαρίου στο οποίο ζούμε σήμερα.

Και η CITY OF LONDON εξακολουθεί ουσιαστικά να κατέχει και να κατευθύνει τη Fed.

Οι τραπεζίτες και οι χρηματοδότες της CITY OF LONDON είναι επίσης βασικοί μέτοχοι της Fed, μιας από τις λίγες ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες στον κόσμο.

Το ίδιο ισχύει και για την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Είναι επίσης ιδιωτική και ανήκει στη CITY OF LONDON, ελέγχοντας πάνω από το 90% όλων των κεντρικών τραπεζών και το 95% όλων των διαπραγματεύσιμων νομισμάτων παγκοσμίως, από τα οποία περίπου το 60% είναι σε δολάρια ΗΠΑ και μόνο το 5% σε κινεζικά γιουάν, παρά το γεγονός ότι η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο.

Το κινεζικό γιουάν υποστηρίζεται από μια ισχυρή οικονομία.

Το κυρίαρχο αμερικανικό δολάριο δεν υποστηρίζεται από τίποτα, απολύτως τίποτα.

Φανταστείτε.

Το Ιράν είναι μία από τις λίγες σημαντικές χώρες που δεν ανήκουν στην BIS, κάτι που καθόλου δεν αρέσει σε όσους διοικούν τη CITY OF LONDON.

Και ποιοι διοικούν τη CITY OF LONDON;

Οι ίδιοι «άνθρωποι» που διοικούν το Ισραήλ και τις επιθέσεις εναντίον του Ιράν και της Παλαιστίνης.
Και οι ίδιοι άνθρωποι που διοικούν επίσης την Ουάσιγκτον.

Τα πάντα έχουν πολλαπλούς σκοπούς· απλώς συχνά δεν είναι αμέσως ορατοί.

(Η BIS είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία, αν και συνδεδεμένη, αφού ΤΑ ΠΑΝΤΑ είναι συνδεδεμένα. Τίποτα δεν είναι σύμπτωση.)

Ο βασικός λόγος για την αντίδραση της CITY OF LONDON – μέσω της ασφαλιστικής αγοράς, με τη μεγαλύτερη να είναι η Lloyds – δεν είναι τόσο ο κίνδυνος βύθισης πλοίων όσο η φθίνουσα αξία του δολαρίου και η μειούμενη παγκόσμια κυριαρχία του, καθώς όλο και λιγότερο εμπόριο υδρογονανθράκων γίνεται σε δολάρια και όλο και λιγότερες χώρες κρατούν τα αποθέματά τους σε δολάρια αλλά σε χρυσό και άλλα νομίσματα, με το κινεζικό γιουάν να γίνεται ολοένα και περισσότερο αποθεματικό νόμισμα.

Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν αποσκοπεί επίσης στο να αναγκάσει το Ιράν να πουλά ξανά τους υδρογονάνθρακές του σε δολάρια και τελικά να ενταχθεί στην BIS, το πεδίο της CITY OF LONDON.